26 Haziran 2022 Pazar

Yeni başlayanlar için yok olma rehberi

 Nasıl yok olabiliriz?

Duygusal bir ölümle mi?

Önemsizleşerek belki de.

O kadar önemsizsin ki, stres yapma hakkın yoktur. Duyguların yoktur. Bir şey kaçıramazsın. O hakkın hiç olmadı.

Otobüs beklememişse haklıdır ya da önemi yoktur. Yer kapmanın önemi yoktur. 

Yemeğini bazen yanındakine verirsin. 

Aç bir köpeğe. 

Evinden hiçbir yer gözükmez. Başka türlüsü aklına bile gelmemeli. 

Arkadaşların hakkında konuşabilir, bir önemi yok. 

Gecikebilir kargolar, o kadar önemli değilsin. 

Yanlış not girilebilir. 

Son kalan ekmeği yanındakine verirsin. 

Çok önemli değilsin işte. 

Devamı gelecek... 


11 Şubat 2014 Salı

karınca yuvası, bir çocuk mevsimiyle
dağılıp gitti.

zaman cezvenin ocağa gittiği anlara bölünüyordu
karın yağmadığı bu yıl
gazete manşetleri düştü havadan
üşüyüp, yanan gazetelerle
savaşla ısındım


yanarak can veren sebzeler
çiğ çiğ yenmekten daha mı iyiydi?

gazeteye geçtiğinde gerçekliğini yitiriyordu olaylar



28 Temmuz 2013 Pazar

beni kışın anla.
kışın konuş.
kar üzerinde ayak izlerimi takip et.
yağmurdan ne kadar hastalandığıma bak.
yüzlerin gök olanı kükrediğinde, şakladığında saklandığım yerlere bak.
içtiğim çayları hesapla.
uyku saatlerimi gözet.
kapandığım içlerime bak.

sayıklamalarıma üzül.

25 Temmuz 2013 Perşembe

  
Kiraz ağaçlarının kudururcasına meyve verme çabasını kimse görmedi
Ben de.
Bulutların bana bakıp neye benzediğimi çıkarma çabalarını da..
Akıp akmamakda kararsız bir çeşmeyi de..
Kırkına kadar lal taklidi yapmış çocuğu da.
Gece bulanıklaşırken görüntüler, bir hayvan belirdi.
Anırgan bir sese dönüşen şehrin uğultusu.
Kimse duymadı.
Görülmedi, duyulmadı, akıldan bile geçirilmedi.
Hep aynı karışık rüyayı gördü şehir yine : biz.
Biz: rüya tabirlerine sığamayacak kadar anlamsız ve karışık.

23 Temmuz 2013 Salı