karınca yuvası, bir çocuk mevsimiyle
dağılıp gitti.
zaman cezvenin ocağa gittiği anlara bölünüyordu
karın yağmadığı bu yıl
gazete manşetleri düştü havadan
üşüyüp, yanan gazetelerle
savaşla ısındım
yanarak can veren sebzeler
çiğ çiğ yenmekten daha mı iyiydi?
gazeteye geçtiğinde gerçekliğini yitiriyordu olaylar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder